كوفيان با عبارت « دل‌هايشان با تو شمشيرهايشان بر توست » « 1 » تأكيد نمودند و امام ( ع ) در عين اين كه سخن او را تكذيب نكردند ولى به راه خود ادامه دادند ، نشان مىدهد كه امام هدفى بزرگ‌تر از صرف مسألهء به دست گرفتن حكومت در آن مقطع محدود از تاريخ اسلام داشتند . ايشان افقى بسيار وسيع‌تر و دوردست‌تر را نظاره مىفرمودند و به كل آيندهء امت اسلامى نظر داشتند و اين امر منوط و متوقف بر اقدامى ديگر است كه آن را به هنگام بحث از نظريهء سوم شرح مىدهيم . شاهد ديگرى كه بر اين مطلب وجود دارد ، اين است كه وقتى به تاريخ و سيرهء حضرت سيد الشّهداء ( ع ) نگاه مىكنيم مىبينيم كه آن حضرت پس از آن كه در مدينه و با فشار حكام اموى براى بيعت كردن با يزيد و تهديد ايشان به قتل مواجه شدند ، اقدام به خروج فرمودند . همچنين كلماتى از آن حضرت صادر شده است مبنى بر اين كه : « اينان مرا رها نخواهند كرد . مرا رها نخواهند كرد تا به قتل برسانند » . « 2 » اينها تعابيرى است كه از امام حسين ( ع ) صادر شده است و نشان مىدهد كه نقطهء شروع حركت حضرت سيد الشّهداء ( ع ) ، نقطه‌اى است كه « حتى اگر او به پردهء كعبه آويزان باشد او را به قتل مىرسانند » - چنان كه فرستادهء يزيد به مكه

--> ( 1 ) - احقاق الحق ، ج 201 : 27 ؛ الامالى : 93 . ( 2 ) - الارشاد : 76 ؛ الكامل فىالتاريخ ، ج 4 ، ص 40 ؛ البحار : 44 / 374 .